U vojvođanskoj ravnici nedaleko od Dunava nalazi se tvrđava Bač koja je ime dobila po naselju u kome je podignuta. Kada je tvrđava nastala (pouzdani podaci sežu u 12. vek) bila je okružena rekom Mostonga. Do nje se moglo doći samo preko pokretnih mostova koji su bili postavljeni kao veza sa kopnom.
Pet isturenih kula nalazilo se na svakom uglu osnove tvrđave, šesta najviša kula nalazila se u unutrašnjosti tvrđave i služila je kao osmatračnica. Danas se mogu videti četiri kule i središnja najviša koja je obnovljena. Dugo godina tvrđava je bila zaboravljena, vremenske prilike su je uništavale, sada su potrebni obimni radovi od nekoliko godina da bi se ostatak tvrđave obnovio.
Teren oko tvrđave danas izgleda sasvim drugačije, reka odavno više ne protiče kraj tvrđave. Kanal Dunav-Tisa-Dunav koji je izgrađen 60-ih godina prošlog veka presekao je tok reke Mostonga i danas u šancevima oko tvrđave nema vode.
Iako je udaljena od Dunava oko 1,5 kilometara vodi se kao tvrđava na Dunavu jer je kada je nastala rekom koja je okruživala bila povezana sa Dunavom. U 15. veku kada je tvrđava obnavljana urađeno je proširenje reke Mostonge da bi brodovi sa Dunava mogli da doplove do naselja Bač.
Tvrđava Bač u pisanim izvorima prvi put se pojavljuje u 12. veku. Od tada ona je, kao i sve tvrđave, rušena i obnavljana, prelazila je iz ruke u ruku novih vladara koji su se vekovima smenjivali. Na kraju, početkom XVII veka tvrđava je razorena i zapaljena i nije više bila upotrebljiva.
Obnavljanje tvrđave počelo je1948. godine kada je tvrđavi dodeljen status spomenika kulture, danas tvrđava sa podgrađem predstavlja prostornu kulturno-istorijsku celinu od izuzetnog značaja.
Dok prilazim usamljenoj tvrđavi središnja obnovljena kula koja dominira prostorom tera me da zastanem i pažljivije osmotrim celinu u kojoj se nalazi. Oronuli zidovi koji su štitili tvrđavu i ostale četiri kule koje je tužno gledati ipak daju potvrdu da se tu nekada nalazila moćna tvrđava.
Sa mosta preko koga se ulazi u prostor tvrđave, nalazi se na šancu u kome nema vode, fotografišem delove tvrđave, istovremeno osećam veliku tugu što nije obnovljena i bolje zaštićena.