Manastir Svete Petke ’’Iverica’’ izgrađen je u srednjem veku (prva polovina 15. veka). Nalazi se na desnoj obali reke Nišave u selu Ostrovica. Pretpostavlja se da su manastir osnovali monasi iz gruzijskog manastira Ivirona sa Svete gore. Oni su u klisuri pronašli novo mesto za život.
Kao i mnogi drugi manastiri u Sićevačkoj klisuri i ovaj manastir je srušen do temelja i ponovo obnavljan.
Priroda oko manastira
Proleće je, u Sićevačkoj klisuri drveće je olistalo i ublažilo dominaciju stena. Mnoštvo nijansi zelene boje kupaju klisuru. Nišava kristalno čista skakuće preko kamenja u svom toku, prolasku kroz ovu prirodu obogaćuje klisuru.
Planine visoke iznad reke deluju jako, moćno, vrhovi su stene koje pojačavaju tu moć. Reka je između njih pronašla svoj put.
U Ostrovici posećujem manastir Svete Petke Iverice koji se nalazi odmah pored puta u maloj zaravni. Sedeći na klupi ispred njega čujem slabi zvuk tečenja Nišave odmah ispod puta. Uskom stazom sišla sam do mosta na železničkoj pruzi i posmatrala reku.
Tišinu koja je bila svuda okolo u prirodi narušavala je Nišava svojom blagom opuštajućom muzikom. Dodatno miris belih cvetova raskošno procvetalog bagrema obogaćivali su okolinu.
Pet godina manastir je pripadao vojsci
Manastir koji vidimo danas, na temeljima prethodne crkve, podigli su oficiri i vojnici inženjerskih trupa koji su radili na probijanju tunela kada je građena pruga kroz klisuru u oktobru 1898. godine. Na zidu se nalazi natpis koji nas obaveštava da je manastir podignut na temeljima prethodne crkve u slavu spasenja kralja Aleksandra Karađorđevića za njegovo spasavanje u Francuskoj 19. avgusta 1895. godine.
To je bio jedini vojni manastir na teritoriji Srbije koji je predat Srpskoj pravoslavnoj crkvi 1903. godine. Vojni manastir je bio samo pet godina od 1898. do 1903. godine.
Zapažanja
Manastir je izuzetno lep, izgleda kao mali dragulj u prirodi, građen je ciglama sa kojima je postignut 3D efekat na redovima u donjem delu crkve. Nigde drugde nisam videla takav način gradnje i ukrašavanja. Efektan je.
Unutrašnjost crkve je skormno ukrašena, u pojedinim delovima nalaze se ikone, nije oslikana. Ikona Bogorodice Trojeručice je u desnom uglu a ikona Svete Petke u centralnom delu crkve. Prvobitno stari manastir je bio posvećen Svetoj Petki. Prema predanju navodno su Turci prilikom spaljivanja manastira ubili 12 devojaka i zakopali ih u crkvenom dvorištu. Toliko ostataka tela pronađeno je prilikom izgradnje nove crkve.
Zvonik i velika pušnica koja je bila deo prethodnog objekta pre izgradnje ove crkve nalaze se u manastirskom dvorištu koje nije ograđeno. Zvonik sa tri zvona podignut je 1898. godine.
Crkva je zaštićena od strane države kao spomenik kulture od velikog značaja.
Radnici kamenoloma u Ostrovici dobrovoljnim radom su 1992. godine obnovili manastir. O tome postoji tabla natpis na spoljnjem zidu crkve.