Tag:

Dunav

Diana – tvrđava na Dunavu

by Draganka Mijic June 23, 2026

written by Draganka Mijic

U blizini Kladova na otvorenom prostoru koji nije ni ograđen stoji prepuštene sama sebi tvrđava Diana. Rimska vojska je pre 17 vekova koristila tvrđavu za čuvanje granice ali i za osvajačke pohode. Dve okrugle niske kule koje liče na terme očuvane su prilično dobro. Izgrađene su od kamena i opeke. Atraktivne su, sve ostalo su zidovi koji propadaju, uz malo napora obnovila bi se i bila još jedna tačka za turiste.

Tvrđava Diana je rimsko utvrđenje na Dunavu, sagrađena je po naređenju cara Trajana 101. godine prilikom njegovih priprema za osvajanje Dakije.

Utvrđenje je podignuto na strateškom mestu i služilo je za nadgledanje plovidbe Dunavom. Iste godine prokopan je Sipski kanal kojim se omogućilo skretanje Dunava i početak izgradnje Trajanovog mosta.

Sa izgradnjom mosta preko Dunava rimska vojska je lako ušla u Dakiju i osvojila je. Osvajanjem ovog prostora car Trajan je obezbedio granicu carstva ali je ušao i u posed rudnika srebra i zlata.

Tri veka vršena je stalna nadogradnja da bi početkom 4. veka tvrđava Diana proširena sa dva bedema, dve kule, spustila se ka Dunavu.Tada je dobila konačan izgled. Nekoliko puta je osvajana i rušena od različitih osvajača.

Vizantijski car Justinijan je 530. godine obnovio tvrđavu ali je ona krajem 6. veka osvojena, potpuno razorena i napuštena.

Kapije i kule na utvrđenju vide se i danas, arheološkim istraživanjima utvrđeno je da je oko utvrđenja postojalo naselje.

Tvrđava Diana je arheološko nalazište od izuzetnog značaja sa I stepenom zaštite.

June 23, 2026

Trajanov most – ostatak stuba na obali Dunava

by Draganka Mijic January 21, 2026

written by Draganka Mijic

Na obali Dunava u blizini sela Kostol kod Kladova na usamljenom mestu stoji ostatak stuba Trajanovog mosta. Odoleva vremenu ali je jasno da mu treba obnova. Podsetnik je na veliki poduhvat koji je ostvario rimski car Trajan kada je sagradio most preko Dunava da bi prešao u Dakiju i osvojio je.

Zvanični podaci iz Arheološkog muzeja Đerdapa u Kladovu:

Trajanov most završen je za samo dve godine (103-105). Most je izgrađen da bi rimska vojska predvođena carem Trajanom mogla preći Dunav i poraziti Dačane u Rumunskim Karpatima.

Bio je to najduži kameni most – 1069,66 metara. 20 stubova visokih 45 metara u rečnom koritu Dunava i po četiri stuba sa obe strane reke (Srbiji i Rumuniji) nosili su ovo građevinsko čudo svoga doba. Arhitekta je bio Apolodor (trajanov arhitekta).

Kako je rimski car Trajan 103. godine izgradio most preko Dunava?

Sve se zasniva na pretpostavkama. Pretpostavlja se da su graditelji pre mesta gde je most građen skrenuli tok Dunava u jedan rukavac da bi korito reke bilo suvo. Na potezu gde je građen most Dunav je imao miran tok a tih godina vodostaj Dunava bio je nizak jer je bila suša.

Kada je izgradio most car Trajan je prešao Dunav ušao u Dakiju i pobedio kralja Decibela (on je bio poslednji kralj Dakije). Danas se kod Tekije sa desne strane Dunava nalazi Trajanova tabla kao dokaz da je on završio rimski put duž Dunava a sa leve strane nalazi se velika glava kralja Decibela uklesana u prirodnu stenu. Urađena je 2004 u grubo i još uvek se dorađuje.

Kada je most porušen?

Pojedini podaci ukazuju da su sami Rimljani porušili most kada su se morali povući iz Dakije. Ostaci stubova u reci tokom dvadesetog veka uništavani su pojedinačno jer su ometali plovidbu, neke je voda odnela a ostaci nekih i danas se nalaze u rečnom koritu.

Veliki broj stubova koji su se nalazili u reci porušeni su nakon izgradnje HE Đerdap tako je vidljiv ostao samo ovaj jedan na obali kao svedok jednog davnog vremena i vizije jednog imperatora.

Cigle, kamen i krečni malter vide se na ostacima i svedoče o kvalitetu materijala koji su korišćeni za njegovu izgradnju.

Trajanov stub u Rimu

Trajanov most kao veliki graditeljski poduhvat 113. godine prikazan je kao reljef na Trajanovom stubu u Rimu. Na Trajanovom stubu nalaze se reljefne scene: slike pejzaža i Trajanovih arhitektonskih objekata koje je podigao na oblama Dunava tokom vojnog pohoda protiv Dačana. Najviše su predstavljene scene vojnika i cara koje daju dodatne informacije o oružju koje je kortistila rimska vojska u to vreme.

Na stubu takođe postoji zapis o pontonskom mostu na Dunavu, kod vojnog logora Lederata (ostaci se nalaze u selu Ram) koji je osmislio car Trajan.

Ostatku mosta potrebna je zaštita

Danas ostatak Tajanovog mosta nije adekvatno zaštićen, prepušten je vremenskim prilikama da ga polako uništavaju. Stoji gordo na obali Dunava u vodi, obrastao rastinjem i više me asocira na grandiozni most koji je delimično nosio na svojim ‘’plećima’’. Još uvek svojim trajanjem prkosi svim zaboravima, svedoči dalekim prošlim vremenima kada je nastao.

January 21, 2026

Smederevo u znaku trougla

by Draganka Mijic December 13, 2022

written by Draganka Mijic

Smederevo je poslednja prestonica Srbije u srednjem veku (1430 godine). U Malom gradu u tek izgrađenoj tvrđavi bio je smešten dvor despota Đurđa Brankovića, kasnije je izgrađen i deo Veliki grad za smeštaj stanovništva. Tvrđava na Dunavu ostala je kao vojni odbrambeni objekat jer ideja da bude grad nikada nije do kraja sprovedena.

Tvrđava

Smederevo je postalo prestonica jer Đurađ Branković, naslednik Stefana Lazarevića, nije mogao ostati u Beogradu koji je morao predati Mađarima. Zato se pomerio 50-ak kilometara nizvodno na Dunavu i tvrđavu smestio na ušću reke Jezave u Dunav. Bilo je to dobro mesto za odbranu sa dve strane zaštićeno rekama a sa treće strane tvrđava je bila obezbeđena sa prokopanim rovom između ove dve reke (Dunava i Jezave).

Gradnja tvrđave tekla je brzo jer je angažovao veliki broj radnika. Žurio je jer je istovremeno gradio i svoj dvor. Bio je to veliki projekat jer u celoj tvrđavi ukupno ima 25 četvrtastih kula, 6 u Malom i 19 u Velikom gradu.

Pogled na Smederevo sa tvrđave Despot Đurađ Branković pružao je podršku umetnicima tako je na njegovom dvoru stvarana umetnost, pisane su i prepisivane knjige, komponovana muzika…

Karađorđev dud

Karađorđev dud u centru grada je spomenik prirode (star oko 300 godina). Svedok je istorijskog događaja u kome je 8. novembra 1805. godine pod njegovom krošnjom vožd Karađorđe, vođa Prvog srpskog ustanka, preuzeo ključeve Smederevske tvrđave. Ključeve je predao dizdar Muharem Guša, turski zapovednik grada Smedereva.

Smederevo, stari dud

Karađorđe je po drugi put proglasio Smederevo za prestonicu (simbolično).

Zavičajni muzej

Muzej u Smederevu ima najviše izloženih eksponata vezanih za grad kada je bio prestonica.

Smederevo je bilo prestonica u vreme vladavine Đurđa Brankovića (1430) i u muzeju je tom periodu posvećen ceo prvi sprat. Maketa tvrđave dominira središnjim prostorom i bolje ističe njenu veličinu nego što se može sagledati u prirodi. Na maketi je moguće jasno videti njenu prostranost, kule kojih ima mnogo i njen trouglasti oblik. Dvostruku nepravilni trougao vidi se na tvrđavi. Simbol koji sam vezala za Smederevo jeste trougao koji sam našla na tri mesta: mali grad, cela tvrđava i glavni trg. Zanimljivo za to vreme jeste da su kamena đulad korišćena za odbranu tvrđave i uopšte u borbi protiv Turaka.

Esfigmenska povelja važan je istorijski dokument. Đurađ Branković izdao je ovu povelju 1429. godine za manastir Esfigmen, koji se nalazi na Svetoj gori, kao njegov novi ktitor. Povelja je izrađena u manastiru Žiča i zahvaljujući slici, despota Đurđa sa ženom i petoro dece, na njoj sačuvan je njegov lik. Ova povelja je dokaz da je despot Đurađ Branković nastavio tradiciju vladara Nemanjića da grade, obnaljaju i pomažu pravoslavne manastire i crkve.

Zavičajni muzej najviše ima iz istorije do polovine 20. veka. Istorijska, arheološka, etnološka, umetnička i numizmatička zbirka čine ovaj muzej. Eksponati su tematski raspoređeni i uglavnom su pronađeni na teritoriji Smedereva.

Na trećem spratu su predmeti vezani za dinastiju Obrenović, Prvi i Drugi svetski rat i etno zbirka. U okviru etno zbirke nalaze se tekstilni predmeti ukrašeni vezom. Predstavljeni su predmeti iz druge polovine 19. i prve polovine 20. veka. Vez kao oblik umetničkog izražavanja primer je sačuvanih motiva iz tradicije.

U okviru muzeja u prizemlju nalazi se Galerija savremene umetnosti. Na izložbama koje se u njoj organizuju najviše je zastupljeno savremeno stvaralaštvo.

Glavni gradski trg

Glavni gradski trg kao da je preslikana tvrđava jer je u obliku trougla kao i tvrđava. Na trgu nalazi se Spomenik borcima Prvog svetskog rata i Hram Svetog Georgija.

Hram Svetog Georgija u Smederevu Hram Svetog Georgija je najupečatljiviji i svojom veličinom i lepotom potisnuo je sve ostale objekte u drugi plan. Ovo je treći po veličini hram u Srbiji i nalazi se u centru grada. (Najveći hram u Srbiji je Hram Svetog Save u Beogradu a drugi po veličini je Hram Vaskrsenja Gospodnjeg u Valjevu.) Zidan je od belog mermera, između 1850. i 1854. godine, po ugledu na manastir Manasiju. Ima pet kupola i visoki zvonik. Zanimljivi su stubovi u unutrašnjosti hrama koji daju eleganciju unutrašnjoj arhitekturi.

Gajenje vinove loze

Vinova loza, domaća autohtona sorta, i vino nose naziv ’’Smederevka’’. Blage padine pored Dunava zaslužene su što se u okolini Smedereva još u vreme cara Proba u 3. veku nove ere gajila vinova loza. U okolini grada nalazili su se mnogi vinogradi, posebno je poznat vinograd kneza Miloša Obrenovića (oko vile ’’Zlatni breg’’ koja je danas muzej).

Dunav

Od 588 km toka kroz Srbiju Dunav na teritoriji Smedereva teče u dužini od 25 km. Dostiže širinu od 800 pa na pojedinim mestima čak 1300 metara. Prelep pogled na reku je sa vrha tvrđave. Odatle se može najbolje sagledati njegova veličina i moć.

Smederevska ada u Dunavu Dve ade nalaze se u blizini Velika (širina oko 1,2 km, dužina 5 km) i Mala (širina oko 200 m, dužina 1500 m). Ostaje pitanje koliki je njihov turistički potencijal.

Ljiljana Šarac – žena stvaralac iz Smedereva

Čitajući knjigu ‘’Đurđevim stopama’’ čini mi se da su prošlost i sadašnjost mnogo više povezane nego što mislimo. Pojedini znakovi koji se pojave u životu a asociraju na prošlost ostanu neprimećeni ili zaboravljeni. Možda oni imaju poruku koju ne može svako da pročita.

Veliki objekti koji su ostali iza dalekih predaka danas inspirišu istraživače ili ljude koji odluče da to rade za svoju dušu da saznaju što više informacija o tom objektu. O ličnosti koja je gradila taj objekat ili je samo zaslužna što je taj objekat sagrađen.

Upravo je knjiga ‘’Đurđevim stopama’’ priča o despotu Đurđu Brankoviću koji je sagradio Smederevsku tvrđavu. Tvrđava je monumentalna poslednjeg velikog vladara srednjovekovne Srbije Đurđa Brankovića (sin Vuka Brankovića).

Đurđevim stopama roman Ljiljane Šarić Stopama Đurđa Brankovića pisac Ljiljana Šarac vodi nas kroz prošlost i njegov život. Predstavlja njegov životni put i preuzimanje vladarske pozicije, opisuje gradnju Smederevske tvrđave istovremeno priča o Smederevu, gradu jednoj od prestonica Srbije.

Stara priča upotpunjena je sa savremenim obilascima tog istorijskog mesta kroz objektiv aktuelne junakinje. Uspešno su spojene dve priče koje ističu Smederevsku tvrđavu, inspirišu nas da zavirimo u sopstvenu prošlost, da odamo počast našim precima…

Istorija, istorijski značajni objekti važni su za svako mesto, svaki grad. Smederevska tvrđava je zaštitni prepoznatljivi znak grada, mesto koje treba obavezno posetiti kada odete u ovaj grad.

Ljiljana Šarac je rođena u Smederevu. Napisala je pet istorijskih i dva ljubavna romana. Spojila je talenat za pisanje, ljubav prema pisanju i rodni grad na najbolji način. Najnoviji roman ‘’Dok svetac bdi’’ objavila je u 2022. godini.

December 13, 2022

Smederevska tvrdjava i mala tvrdjava pored Dunava

Smederevska tvrđava – kameni zidovi koji predstavljaju vekove, istoriju i moć

by Draganka Mijic June 1, 2022

written by Draganka Mijic

Tvrđava – grad na Dunavu

Grad-tvrđava bila je ideja prvog tvorca, graditelja Smederevske tvrđave Đurđa Brankovića. Sagradio je 1430. godine. Zbog gubitka Beograda kao prestonice došao je u Smederevo i na obalama Dunava i Jezave sagradio malu tvrđavu.

Mali grad-tvrđavu smestio je na ušću ove dve reke a treću stranu tvrđave obezbedio je tako što je prokopao kanal između Dunava i Jezave. Verovatno je odabrao ovaj položaj da bi bio blizu Beograda, da bi ga u nekom trenutku mogao vratiti pod svoju vlast ali istovremeno daleko od Turaka koliko je to bilo moguće.

Brzo je sagradio tvrđavu Mali grad jer je morao. Zidao je na ostacima rimske tvrđave, rimski grad Mons Aureus nalazio se na mestu Smedereva u 3. i 4. veku. Mnogo materijala je ugrađeno u malu tvrđavu, zidovi su debeli u proseku oko tri a pojedini i do četiri metara.

Smederevska tvrdjava – Mali grad

Nekoliko hiljada radnika je radilo na izgradnji tvrđave, postojala je obaveza sposobnih muškaraca da rade na tvrđavi, bilo je mnogo nesreća tokom gradnje a Irina Branković gospodarica grada terala je ljude da mukotrpno rade i zato su je prozvali ’’prokleta Jerina’’. Sigurno je to bio izuzetno težak posao pogotovu što je urađen za kratko vreme.

Tvrđava Mali grad završena je za dve godine i bila je vodeni grad. Dunav i Jezava predstavljali su dva kraka trougla a prokopani kanal koji je spojio dve reke tik ispod zidina tvrđave zatvarao je trougao i tako činio tvrđavu grad bezbednijom, neosvojivom.

Veliki grad građen je odmah po završetku malog sa idejom da se u njega smeste svi koji su opsluživali dvor ali i lokalno stanovništvo. Ta ideja nikada nije zaživela i cela tvrđava sa ukupno 25 kula i 1.500 metara dužine zidova bila je odbrambeni objekat.

Ukupna površina tvrđave je 22 hektra koje opasuju visoki kameni zidovi sa 25 kula. Da je tvrđava na nekom uzvišenju izgledala bi grandioznije ovako na ravnom zemljištu kao da je manja nego što jeste. Sa jedne strane je Dunav, sa druge reka Jezava i bedemi prema gradu zatvaraju trougao.

Smederevska tvrdjava - skica, hronologija izgradnje Sagraditi zidine na ovolikom prostoru u vreme kada se svaki kamen ručno nosio, obrađivao i podizao na zid izgleda skoro nemoguće. Ipak, Smederevska tvrđava je najveća tvrđava u Evropi sagrađena u ravnici.

Debeli kameni zidovi predstavljaju vekove kojima odolevaju. Znače istoriju. Znače moć države koja ih je sagradila.

Smederevo – prestonica Srbije 50 godina

Ušće reke Jezave u Dunav je pored Malog grada, trouglastog vrha Smederevske tvrđave. Specifičnost je da je u Malom gradu bio smešten dvor Đurđa Brankovića i da je u njemu stvarao veliki broj umetnika, pisane su knjige i komponovana muzika.

Smederevo je poslednja prestonica Srbije u srednjem veku, poslednje utvrđenje Nemanjića koje je palo i tu se završila njihova vladavina.

Oko 50 godina tvrđava je bila grad prestonica Srbije njenim padom pala je i Srpska despotovina. Usledio je dug period turske vlasti.

Kratko, samo dve godine, Smederevo je ponovo bio prestonica kada je u Prvom srpskom ustanku (1804) Karađorđe od turaka preuzeo ključeve grada.

Mali grad je sagrađen za borbu i odbranu od hladnog oružja iako je vatreno već bilo u upotrebi. Šest kula u malom gradu koji je prvi sagrađen činile su dobru bezbednost. Ukupno 25 četvrtastih kula ima u celoj tvrđavi, 6 u malom i 19 u velikom gradu.

Zidine Smederevske tvrdjave Tvrđava je sa pojavom topova i vatrenog oružja stradala iz borbe u borbu. Obnavljana je i opstajala. Najviše je stradala kao i samo naselje početkom Drugog svetskog rata kada je eksplodiralo skladište municije koje su Nemci smestili u tvrđavu.

Smederevska tvrđava je objekat kulturnog turizma i mesto na kome su davno stvarali umetnici. Danas izgleda dobro i služi u rekreativne i turističke svrhe, za održavanje raznih kulturnih manifestacija: viteške borbe, teatar u tvrđavi…

Koliko komada kamena, koliko cigli ugrađeno je u njene kule i zidine? Očuvana je do danas da podseća na istorijske događaje, da svedoči o Smederevu kao prestonici Srbije, da tvrđava na obalama Dunava i Jezave podseća na vekove koji su prošli.

Zašto posetiti tvrđavu u Smederevu?

Zašto obići bilo koju tvrđavu kada znamo da je to mesto, poprište velikih borbi i stradanja?

Na tvrđavi u Smederevu ispisan je najvažniji deo istorije tog kraja. Bez obzira na sve žrtve koje su se desile tokom gradnje ‘’moj duboki naklon’’ svima koji su zidali tvrđavu u vremenu kada je postojao samo fizički rad i snaga ljudi. Tim ‘’malim ljudima’’ koji su svojim rukama doneli i ugradili kamen po kamen ova tvrđava je spomenik.

Konkretno na terenu, na mestu gde se odigravala istorija najlakše se uči, potrebno je starijima da se podsećaju istorijskih događaja a mladima da se upoznaju sa njom jer istorija se ponavlja.

Pogled na Dunav sa Smederevske tvrdjave

Pokušavam da zamislim te ljude koji su branili tvrđavu, one koji su kasnije podizali ustanak svi svesni da će im život biti kratak, da brzo mogu poginuti kao što mnogi i jesu. Verovatno nisu imali drugu mogućnost. Jednostavno rat je u to vreme bio pokretač svih naroda i njihovog razvoja.

Osvajanjem tuđe teritorije preuzimani su rudnici srebra i kovanje novca kojim se mogla kupiti i teritorija, i gradovi i ljudi – sve. Danas tvrđava donosi glavni prihod gradu od turizma jer je objekat zbog koga turisti dolaze u grad.

Kada sam se popnela na zidine Smederevske tvrđave Dunav se rasprostro u nedogled. Pogled na veliku i moćnu reku izgleda kao i pre 600 godina. Jedna tačka napravljena ljudskom rukom daje isti pogled vekovima.

June 1, 2022

Minijature na svili posvećene Velikom ratnom ostrvu

by Draganka Mijic April 21, 2021

written by Draganka Mijic

Veliko ratno ostrvo nalazi se u blizini ušća Save u Dunav kod Beograda. Ostrvo nije naseljeno, bilo je pokušaja da se naseli ali kako je poplava uobičajena svake godine odustalo se od te ideje. Ovako je ipak bolje, priroda se sama stara o sebi uz minimalnu intervenciju ljudi.

Jutro je sunčano, uživam u šapatu talasa Dunava udaljena samo nekoliko kilometara od milionskog bučnog grada. Okružuje me zelenilo i netaknuta priroda a jedina ‘’buka’’ su šum talasa i cvrkut ptica.

Veliko ratno ostrvo mi je inspiracija za buduće radove na svili, za sada nekoliko minijatura. Zelena boja se nametnula jer preovladava na ostrvu, zapravo sve nijanse zelene boje.

Veliko ratno ostrvo, Beograd, batik na svili Prvo sam krenula tim logičnim putem. Uradila sam nekoliko minijatura sa dominantnom zelenom i nisam bila potpuno zadovoljna, delovale su sve isto. Zelena i zelena. Definitivno previše zelene.

Pod tim utiskom odjednom sam odlučila da uradim minijaturu u bojama koje nisu mnogo zastupljene na ostrvu. Sa veoma malo zelene boje.

Veliko ratno ostrvo, Beograd, minijatura na svili, batik Ovaj totalno obrnut pristup bojama uneo je svežinu u slikanje. Kada sam završila ovu drugačiju minijaturu bila je moj izbor broj jedan. Dopada mi se više od zelenih jer je ostrvo apstraktno, nestvarno, baš kakvo ono zapravo jeste.

April 21, 2021

Pogled sa plaže ''Lido'' na Dunav i kulu Gardoš u Zemunu

Veliko ratno ostrvo – lepota netaknute prirode

by Draganka Mijic September 4, 2020

written by Draganka Mijic

Duge šetnje zemunskim kejom sa neizbežnim pogledom na Veliko ratno ostrvo izazvale su vremenom jaku želju da odem na ostrvo. Prevesti se čamcem ili sačekati jul pa preko pontonskog mosta. Odlučila sam sačekati most i evo jul je, 2020 godina, most je postavljen pre nekoliko dana i već koračam ka nepoznatom. Ne znam šta mogu da očekujem sa druge strane sem netaknute prorode i njene izvorne lepote.

Moćni Dunav okružuje ostrvo sa tri strane a sa jedne strane Sava na mestu gde se uliva u Dunav. Fascinantno je da tu nadomak grada postoji jedan deo prirode koji je potpuno netaknut.

O Velikom ratnom ostrvu

Veliko ratno ostrvo, površine oko 210 ha, nalazi se u Dunavu na samom ušću Save. Pored njega nalazi se Malo ratno ostrvo i čine jednu celinu. Prosečna nadmorska visina na ostrvu je 72 metra. Ostrvo je blago nagnuto u pravcu toka Dunava. Od početka nastanka ostrvo se menjalo, i danas se pomalo pomera u desnu stranu. Pripada opštini Zemun i nenaseljeno je. Zaštićeno je kao prirodno dobro od 2005. godine.

Zbog povoljnog strateškog položaja uvek je imalo veliku ulogu u ratovima. Tokom svog postojanja ostrvo je nekoliko puta menjalo ime a današnji naziv Veliko ratno ostrvo dobilo je krajem 18. veka.

Na severnoj strani ostrva nalazi se peščana plaža ’’Lido’’ na samom špicu i veći prostor oko nje koji služi za kupanje, sunčanje i boravak ljudi tokom leta kada se na ostrvo može doći preko pontonskog mosta. Ostalih 10 meseci u godini do ostrva se dolazi samo čamcem. Ostatak ostrva prekriven je šumom koja je stanište za 196 vrsta ptica. Tu su i biljne vrste (najviše vrbe i topole) koje mogu da izdrže česta plavljenja ostrva.

Plaža ”Lido” na Velikom ratnom ostrvu

Rano je jutro, pelazim pontonski most i stižem na ostrvo.

Plaža ’’Lido’’, sitan pesak i talasi Dunava koji ih nežno dodiruju šire pozitivne vibracije na malobrojne posetioce koji su tu na početku ostrva ovako rano. Peskovita plaža je sam početak ostrva, na koju se nadovezuje deo koji je travnat i uređen, pokošena trava, postavljeni drveni stolovi i klupe, poneki mali šator razapet je pored drveta. Ovaj deo predviđen je za boravak kupača tokom leta. Tamo dalje u unutrašnjosti je proroda koja se uglavnom sama stara o sebi i obnavlja.

Krećem glavnom širokom stazom koja vodi u srce ostrva. Između drvoreda trava je pokošena, radnici ’’zelenila’’ (JKP Zelenilo – Beograd) je održavaju jer taj put koriste za kretanje vozila po ostrvu.

Veoma brzo pešaci na stazi nestanu sa vidika i utonu u raskošno zelenilo. Drveće je visoko, debelih stabala sa hrapavom korom. Grane i stara debla padaju na zemlju i tu se sama razgrađuju. Ponekad pored staze ljudi su posekli staro drvo koje je vetar polomio i njegove ostatke samo sklonili sa puta i priroda dalje radi svoje. Radnici ’’zelenila’’ koji se staraju o ostrvu rade samo minimalne korekcije u prirodi, najviše su to sadnja mladica drveća radi obnavljanja šuma.

Veliko ratno ostrvo – netaknuta priroda

Kada smo prilično zašli u unutrašnjost ostrva vidimo upozorenje, znak ”ovde možete sresti divlje svinje”. Da, na ostrvu ponekad žive divlje svinje i mnogo drugih sitnih životinja, ježeva, kuna, lisica… i oko 200 vrsta ptica. U kanalima Veliki i Mali Galijaš koji su u unutrašnjosti ostrva, mreste se ribe (oko 53 vrste). Kanali se povremeno čiste od nanosa i održavaju pogodnim za bezbedno mrešćenje riba.

Na jednom delu u unutršnjosti uz malo skretanje je proplanak na kome su posađene sadnice hrasta lužnjaka. Još su niski ali ih je lepo pogledati jer iz njih izvire život a raduje me saznanje da čovek prati potrebe ostrva. Obnavljanje drveća je važno za opstanak ostrva.

Visoka trava, ogromno drveće, treperenje lišća, cvrkut ptica, blagi sunčevi zraci koji blago dodiruju kožu… daruju preko potrebno smirenje i pozitivnu energiju. Jedine niti na ostrvu jesu, skoro nevidljive, niti kojima je pauk ispleo svoju mrežu.

Stazom pored Dunava

Vraćamo se na početak ostrva i krećemo levom obalom ostrva uskom stazom ali prohodnom. Dunav zapljuskuje obalu i to su jedini šumovi koji se čuju. Reka je nanela granje u male uvale, oborila neka stabla tu sa obale čije žile nisu mogle više da odolevaju udarima talasa i vetra. Sve to stoji tu pored obale.

Veliko ratno ostrvo – stara stabla pored Dunava

Debela stabla vrba starih ko zna koliko godina izazivaju moje divljenje. Negde su ostali samo panjevi jer su se gornji delovi stabаla polomili i pali na zemlju pored obale ili u vodu. Jedan veliki panj sa žilama stoji u vodi, dva metra od obale. Potvrđuje da priroda može sama da se stara o sebi.

Širina Dunava prostire se, tiho talasi se valjaju i reka se kreće. Dodirujem vodu i zamišljam odakle su ove kapljice koje sam dodirnula došle, orijentaciono na 1100 kilometru od izvora,. Propuštam ih kroz prste i one odlaze dalje. Velika reka neprestano se kreće.

Pogled na Dunav sa Velikog ratnog ostrva

September 4, 2020

Zemunski kej – inspiracija za sliku na svili

by Draganka Mijic August 29, 2020

written by Draganka Mijic

Zemunski kej sa koga se širi pogled na prostrani Dunav jeste mesto na kome, u dugim šetnjama, umetnici prikupljaju ideje. Inspiracija je voda, reka, ostrvo, čamci koji čekaju veslače, labudovi, okolne zgrade, šetači, sve…

Zemunski-kej_Dunav-i-camci

Camci-na-Dunavu_Zemun

August 29, 2020

Zemun – Dodir prošlosti na obali Dunava

by Draganka Mijic August 21, 2020

written by Draganka Mijic

Pogled sa platoa kule Gardoš prema Dunavu oplemenjuje dušu. Prostranstvo vode i moć Dunava šire energiju koja se razliva okolo. Sedim na ostacima kamenog zida, posmatram Dunav i čini mi se da se uopšte ne kreće nego leluja ispred mene. Prolazi kao vreme sporo ali stalno. Mami me da siđem dole na obalu i da ga dodirnem.

Krovovi kuća i tornjevi dve crkve prostiru se ispod Gardoša prema Dunavu. Dimnjaci malo narušavaju monotoniju kao i crkveni tornjevi koji sijaju i jasno dominiraju iznad svih. Silazim niz stepenice ka krovovima kuća. Dočekiju me ulice popločane kaldrmom ali lepo uređene.

Odišu nekim poznatim pejzažom, na trenutak uske uličice podsećaju me kao da sam u nekom gradiću na moru. Spuštam se niz brdo ka Dunavu i kao da sam u nekom drugom vremenu. Još je rano i grad spava, poneki prolaznik žuri ka obali reke.

Pored Dunava vazduh drugačije miriše. Čamci vezani ljuljuškaju se na talasima reke. Silazim do vode i dodirujem je, hladna je. Prostranstvo je prada mnom, prostranstvo reke i vode koja stalno odlazi.

Kula Gardoš, Zemun

Gardoš

Pogled na moćni Dunav sa Gardoša omogućava uživanje u njegovoj prostranosti.

Gardoš je uzvišenje na kome se nalazi kula i prava je prirodna osmatračnica koju su iskoristili svi narodi koji su bili ovde naseljeni. Tu je nastao Zemun. Pogled u širinu i jasno osmatranje okoline bilo je praktično u prošlosti zbog zaštite naselja od neprijatelja. Danas je to pogled za uživanje u lepoti Dunava koji dominira.

Na vrhu brda Gardoš Mađari su 1896. godine, na ruševinama srednjovekovnog utvrđenja, izgradili Milenijumsku kulu. Razlog gradnje kule, visoke 36 metara, je obeležavanje 1000 godina njihovog boravka u Panonskoj niziji.

Podignuta kao simbol na južnoj granici njihove teritorije. To je građevina koja se mogla videti iz daljine ali istovremeno i tačka sa koje se osmatrala šira okolina. Izgradili su nekoliko takvih kula na svojim granicama ali kula na Gardošu je jedina koja je sačuvana izvan Budimpešte.

Prvo ime bilo je Milenijumska kula, zatim su je stanovnici nazvali kula Sibinjanin Janka. (Janoš Hunjadi odnosno Janko Sibinjanin bio je mađarski plemić koji se istakao kao vešt vojskovođa u borbi sa turcima sredinom 15 veka. Umro je u Zemunu.) Danas je kula Gardoš.

Nikolajevska crkva, Zemun

Sa platoa Gardoš spuštam se do Nikolajevske crkve. Vrh crkve koji je dominirao iznad krovova u pogledu sa Gardoša nestao je i jedva se vidi od visokog drveća.

Nikolajevska crkva je najstarija crkva u Zemunu i Beogradu. Podignuta u periodu od 1745. do1752. godine na mestu male drvene crkve ispod srednjovekovne tvrđave Gardoš. Građena u baroknom stilu a ikonostas je jedan od najranijih sačuvanih. Ukrašavaju ga 73 ikone koje je oslikao Dimitrije Bačević istaknuti barokni crkveni ikonopisac.

Vitraži na prozorima koji se presijavaju na suncu u unutrašnjosti crkve stvaraju prijatnu svetlost. Istovremeno sunčevi zraci koji pod kosim uglom padaju na prozor otkrivaju svu lepotu vitraža.

Zemunski kej

Zemunski kej stvoren za duge šetnje pored reke. Širina staze daje posetiocima prostor za opušteno uživanje u šetnjama, vožnji bicikla, rolera… Veslanje je od atraktivnih aktivnosti tokom leta.

Treperenje vode Dunava na jutarnjem blagom suncu širi moćnu i pozitivnu energiju. Smiruje um. U daljini veliko ostrvo mami avanturiste da dođu i istraže njegove netaknute lepote.

Veliko ratno ostrvo – plaža Lido, Zemun

Veliko ratno ostrvo

Veoma često tokom godina prilikom dugih šetnji posmatrala sam ostrvo sa Zemunskog keja. Blizu a daleko, nedostupno, na bezbednoj udaljenosti od ljudi. Samo dva meseca godišnje pristupačno je svakom ko želi da ga poseti. Početkom jula do kraja avgusta postavljen je pontonski most koji omogućava pešacima da pređu na ostrvo i uplove u posebnu prirodnu oazu (delimično pravu divljinu).

Plaža Lido, oštrim vrhom zariva se u Dunav i odoleva njegovim ćudima. Dunav je moćna reka, promenljiv, vodostaj raste i opada a ostrvo se prilagođava nivou vode. Trpi česta potapanja posebno priobalnog dela gde voda lako zauzima neke niže delove.

Zaštićeno zakonom kao prirodno dobro i izgleda kao da je na njemu vreme stalo. Vreme u Zemunu se već dugo ne meri minutama nego satima koje pokazuje Sunčani sat.

Sunčani sat na kući u Zemunu

Sunčani sat

Sunčani sat na kući u Zemunu, ugao Glave i Dubrovačke ulice, već 191 godinu pokazuje vreme. Jedna kazaljka, njena senka i osam brojeva. Zanimljivo je kako su brojevi na satu raspoređeni da pokažu vreme. Senka nas obaveštava u kom smo delu dana.

Jedan pogled na sunčani sat kao da poručuje da ne brinemo za svaki minut, da opuštenije živimo i posmatramo vreme. Svetlost, sunce, vreme da li nas sunčani sat povezuje sa prirodom ili je samo simbol podsećanja na vezu sa njom?

Kuća, na kojoj se nalazi sat, sagrađena je 1823. godine a sat je dodat 1828. godine. Danas je zaštićeni spomenik kulture. Zato kada budete u Zemunu zastanite, podignite pogled, posmatrajte i uživajte u lepotama fasada starih zgrada. Obavezno pogledajte i sunčani sat radi orijentacije u vremenu.

Sat pokazuje vreme od 1828. godine i podseća me na vremeplov i povezivanje koji je, u nekom obliku, ispisan na stepenicama baš ovde u Zemunu.

Stepenice Kalvarice, Kalvarija, Zemun

Kalvarice

Kalvarice su stepenice na kojima su ispisana imena značajnih osoba koje su rođene ili duže vreme živele u Zemunu. Iz ulice Tošin bunar stepenicama se penjem do vrha brda. Ima ih mnogo, uz malo odmora stižem na vrh i ulazim u park Kalvarija. Park se nalazi na uzvišenju sa koga je lep i drugačiji pogled na Zemun i Novi Beograd.

Park Kalvarija postao mi je poznat kada je realizovan projekat ispisivanja imena na stepenicama. Stepenice i projekat su dokaz da se uz dobru ideju i zajednički rad može uraditi mnogo.

Isidora Sekulić, krtka biografija sa table na Kalvaricama

Isidora Sekulić

Jedno od imena na Kalvaricama je Isidora Sekulić. Književnica koja je detinjstvo provela u Zemunu.

Prilikom jednog boravka na groblju otac joj je rekao da je svaki grob, svaki spomenik jedna neispričana priča. Ta rečenica joj je verovatno dala ideju za pisanje priča kasnije kada su joj otac i brat umrli i kada je mnogo vremena provodila na groblji.

‘’Kronika palanačkog groblja’’ – pripovetke, osim poslednje dve priče sve ostale počinju i završavaju se opisom groba osobe koja je glavni junak te priče. Priče su ispričane tako da su povezani životi nekoliko likova.

Nameće se pitanje da li su životi ljudi određeni mestom u kome su rođeni ili mestom u kome žive?

Niti

U prošlosti niti su bile prisutne u Zemunu koji je imao nekoliko fabrika tekstila. U periodu od 1969. do 1979. godine u Zemunu se uz hemijsku i metalsku intenzivno razvijala i industrija tekstila.

Tekstilna industrija Zemun (TIZ) je za to vreme bila moderna fabrika tekstila čiji proizvodi nisu po kvalitetu zaostajali za najkvalitetnijim u Evropi i svetu. Privatizovana je 2003. godine.

August 21, 2020